บทที่ 205

เอเลนมองชิ้นปลาตรงหน้าด้วยสีหน้าว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง “ขอบคุณค่ะ” เธอกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบาราวกระซิบ

แต่เมื่อมื้อค่ำอันน่าอึดอัดจบลงและเหล่าคนรับใช้เริ่มเก็บโต๊ะ ปลาบนจานของเอเลนยังคงอยู่ครบถ้วนไม่ถูกแตะต้องเลย

เธอไม่ได้กินมันแม้แต่คำเดียว

สายตาของอาเธอร์กวาดมองชิ้นปลาที่ถูกปฏิเสธนั้นหลายครั้ง ดวงตาขอ...